Grobowce
Przewodnik po królewskich grobowcach w Saint-Denis
Kto jest tu właściwie pochowany, jak czytać średniowieczne wizerunki nagrobne i co ukazują renesansowe grobowce.
Sprawdź terminy na Viator ↗Chór zbudowany dla pochówków
Saint-Denis stało się miejscem pochówku królów Francji: według własnych szacunków monumentu — 40 królów i 26 królowych, a także książęta, księżniczki i słudzy korony, od Dagoberta w 639 roku do Ludwika XVIII w 1824 roku. Rola ta formalnie rozpoczęła się za Hugona Kapeta pod koniec X wieku, choć kilku wcześniejszych królów spoczywało tu już wcześniej.
Odczytując gisanty
Najstarsze grobowce to gisanty: rzeźbione wizerunki zmarłych przedstawione w pozycji leżącej, z dłońmi złożonymi do modlitwy i otwartymi oczami. Ludwik IX zamówił szesnaście takich posągów w XIII wieku, długo po śmierci upamiętnianych władców, aby oddać cześć swoim poprzednikom; czternaście z nich przetrwało w transepcie. Zwróć uwagę na korony, herby oraz lwy i psy wyrzeźbione u ich stóp.
Renesansowe monumenty
Nad gisantami wznoszą się późniejsze, okazalsze monumenty zbudowane według nowego wzorca: król i królowa ukazani poniżej jako nagie, bezwładne ciała, a powyżej jako klęczące postacie pogrążone w modlitwie. Ludwik XII i Anna Bretońska, Franciszek I i Klaudia Francuska oraz Henryk II i Katarzyna Medycejska w przypominającym świątynię grobowcu zaprojektowanym przez Primaticcia wspólnie uczynili z tego kościoła popis szesnastowiecznej rzeźby francuskiej.
Krypta i rewolucja
Pod chórem prostymi płytami z czarnego marmuru, wmurowanymi w 1975 roku, oznaczono miejsce, gdzie ponownie pochowano Ludwika XVI i Marię Antoninę po odnalezieniu ich szczątków w 1815 roku, a w 1824 roku obok złożono Ludwika XVIII. W ossuarium spoczywają szczątki 158 osób zgromadzone w 1817 roku, po tym jak rewolucyjne tłumy w 1793 roku wrzuciły królewskie ciała do zbiorowych grobów.