De graven
Een gids voor de koninklijke graven van Saint-Denis
Wie hier werkelijk begraven ligt, hoe u de middeleeuwse beelden leest, en wat de renaissancegraven u tonen.
Controleer data op Viator ↗Een koor gebouwd voor begrafenissen
Saint-Denis werd de begraafplaats van de koningen van Frankrijk: volgens de eigen telling van het monument 40 koningen en 26 koninginnen, samen met prinsen, prinsessen en dienaren van de kroon, van Dagobert in 639 tot Lodewijk XVIII in 1824. De rol begon formeel onder Hugo Capet aan het einde van de 10e eeuw, hoewel verschillende eerdere koningen hier al lagen.
De gisants lezen
De oudste graven zijn de gisants: liggende beelden met gevouwen handen in gebed en open ogen. Lodewijk IX liet er in de 13e eeuw zestien maken, lang na de dood die ze markeren, om zijn voorgangers te eren; veertien ervan zijn bewaard in het transept. Let op de kronen, de heraldische motieven en de leeuwen en honden aan hun voeten.
De renaissancemonumenten
Boven de gisants verrijzen latere, weelderiger monumenten volgens een nieuw model: de koning en koningin onderaan afgebeeld als naakte, levenloze lichamen en bovenaan als knielende figuren in gebed. Lodewijk XII en Anna van Bretagne, Frans I en Claude van Frankrijk, en Hendrik II en Catharina de' Medici in een tempelachtig graf ontworpen door Primaticcio maakten de kerk samen tot een toonzaal van de 16e-eeuwse Franse beeldhouwkunst.
De crypte en de Revolutie
Onder het koor markeren eenvoudige zwartmarmeren platen uit 1975 waar Lodewijk XVI en Marie-Antoinette werden herbegraven nadat hun resten in 1815 waren gevonden, met Lodewijk XVIII in 1824 dichtbij gelegd. Een ossuarium bewaart de resten van 158 personen die in 1817 werden verzameld, nadat revolutionaire menigten de koninklijke lichamen in 1793 in kuilen hadden geworpen.